. 

.

این شرکت ادعا می کند این تکنولوژی را می توان به طور بالقوه جهت تولید انرژی در تمام وسایل بکار برد، از موبایل تا اتوموبیل ها.
Steorn ادعایش را از طریق یک آگهی در نشریه اکونومیست همین هفته (هفته سوم آگوست 2006)، منشر کرده است. در این آگهی نقل قول معروفی از برنده ایرلندی جایزه نوبل ادبیات، جرج برنارد شاو، ذکر شده که گفته است: "همه حقایق بزرگ در ابتدا کفرآمیز جلوه می کنند".
شون مک کارتی (Sean McCarthy) مدیر ارشد Steorn گفته است آنها از 12 فیزیکدان دعوت کرده اند تا با دقت زیاد این فن آوری را آزمایش کنند تا بتوان آن را توسعه داد.
مک کارتی می گوید: "چیزی که ما ساخته ایم راهی ست برای طراحی میدانهای مغناطیسی تا هنگامی که دور این میدانها حرکت می کنید به صورتی که نقطه آغاز و پایان حرکت یکجا باشد به انرژی دست می یابید".
مک کارتی به رادیوی ایرلندی RTE گفت: " این انرژی از تبدیل منابع دیگر انرژی مثلا انرژی داخلی آهن ربا تولید نشده است بلکه به صورت واقعی به وجود آمده است. هنگامی که این فن آوری شروع به کار می کند جریان ثابتی از انرژی پاک تولید می کند".
بر اساس یکی از اصول اولیه فیزیک، انرژی به وجود نمی آید و از بین نمی رود بلکه از شکلی به شکل دیگر در می آید.
مک کارتی گفت یک مانع بزرگ پیش رو ، عدم اطمینان به امکان انجام چنین کاری توسط آنها بود. وی گفت: " در شش ماه اول، واقعا خودمان هم به آن باور نداشتیم. در سه سال اخیر این اکتشاف در آزمایشگاههای خودمان، آزمایشگاههای مستقل و غیره به طور دقیق آزمایش شده است با این حال ما نتوانستیم در باره آن علاقمندی قابل توجه ای در دانشمندان ایجاد کنیم. ما از دانشمندان دعوت کردیم بیایند و آن را به طور محرمانه آزمایش کنند و آنها کاملا خوشحال بودند که کارکردش را تایید می کنند".
وی گفت: "با این حال برای تجاری کردن و بردن این اختراع به زندگی مردم ما نیاز به تاییدات موثق علمی و دانشگاهی در این حوزه داریم و این خود یک چالش است".

منبع: Yahoo News

صنعت عکاسی از جمله فناوری های ست که با پا گذاشتن دنیای دیجیتال به آن به یک باره از سطح یک وسیله هنری کاملا لوکس به ابزاری کاملا تفریحی و معمولی بدل گشت و اندک اندک با کوچکتر گردیدن ابزارهای تولید تصویر، دوربین های دیجیتال به جزئی جدائی ناپذیر از زندگی روزمره افراد بدل گردیدند تا جائی که اینک اغلب کاربران پر طرفدارار ترین گجت دنیا یعنی تلفن همراه، یک دوربین دیجیتال کوچک را همیشه به همراه خود دارند. اما فارغ از کاربران معمولی و خانگی دوربین های دیجیتال، استفاده از این وسیله پر زرق و برق برای استفاده کننده های حرفه ای این ابزار نیز ناگزیر به نظر می رسد که بالاترین پله در این رده دوربین های کاملا حرفه ای موسوم به DSLR است که با اینکه در مواردی همچون کیفیت سنسور، قابلیت استفاده از لنز و فلش دلخواه و امکان ویرایش گسترده بروی تصویر از دیگر دوربین های دیجیتال کاملا برتر می باشند اما در این میان محدودیت های عمده ای همچون قیمت و وزن بسیار بالا در کنار حذف قابلیت فیلمبرداری در اکثر دوربین های این کلاس، DSLR ها را برای کاربران نیمه حرفه ای به انتخاب دور از دسترسی بدل کرده است و این دقیقا همان جائی ست که سوپر زوم ها برای کاربران متوسطی که با شناخت کافی از طریقه صحیح عکاسی، خود را از دسته کاربران خانگی جدا نموده اند، متولد شده است. دوربین های سوپر زوم در یک نگاه تمامی آن چیزی که یک کاربر نیمه حرفه ای از دوربین خود انتظار دارد را در خود مجتمع کرده اند موارد مطلوبی همچون حضور همزمان فواصل کانونی واید و تله، بهره گیری از سرعت نسبتا مناسب، ابعاد کوچک و قیمت متوسط در کنار ظاهری مشابه با دوربین های DSLR. از همین رو و با آنکه مدت کوتاهی از تولد نسل اول اینگونه دوربین ها می گذرد تقریبا تمامی برندهای بزرگ دنیای تصویر، محصول ویژه ای در این کلاس دارند که این در جائی که مشخصات و قیمت اغلب این مدل ها بسیار به یکدیگر نزدیک است انتخاب را برای کاربر به امر مشکلی بدل کرده است. در ادامه با بررسی هفت مدل جدید در این کلاس می کوشیم تا علاوه بر مسائل ظاهری و قیمت، ابزارهای دیگری را برای انتخاب در اختیار خریداران قرار دهیم. مدل های مورد بررسی در این مقاله شامل Canon Powershot SX10 IS، Fujifilm FinePix S2000HD، Fujifilm FinePixS8100fd، Nikon Coolpix P80، Olympus SP-565UZ، Panasonic Lumix DMC-FZ28 و بلاخره Sony Cybershot DSC-H50 می گردد که همگی از مشخصاتی نسبتا نزدیک به هم و در حوزه قیمتی 300 تا 440 هزار تومان قرار داشته و همگی نیز در بازار داخلی موجودند. در ابتدا بهتر است یک به یک مشخصات این مدل ها را باهم مرور نمائیم و در ادامه به مقایسه قدم به قدم این آنها می پردازیم.

1-Canon Powershot SX10 IS: این دوربین به همراه برادر بزرگتر و البته بسیار گرانتر خود یعنی SX1 در سپتامبر 2008 معرفی گردیده و هر دو از جدیدترین و بهترین دوربین های حال حاضر کانن در رده سوپر زوم به شمار می آیند. مشخصات کلی SX10 عبارت است از سنسور CCD با وضوح 10.1 مگاپیکسل، فاصله کانونی 28-560 میلیمتری، گشودگی دیافراگم F2.8-F5.7،  زوم اپیتکال تا 20X، صفحه نمایش LCD با ابعاد 2.5 اینچ با وضوح 230 هزار پیکسل، چشمی الکترونیکی با پوشش 100 درصدی محیط و ابعاد 0.44 اینچ، لرزش گیر اپتیکال، قابلیت افزایش ISO تا رقم 1600 و بلاخره امکان اتصال فلش خارجی که این آخری در میان دیگر دوربین های این رقابت کاملا بی نظیر است. طراحی و ساختار SX10 بطور کلی مدیون نمونه قبلی این کلاس یعنی دوربین S5 IS است جائیکه با تغییرات گسترده در فاصله کانونی همراه با افزایش وضوح صفحه نمایش و چشمی به کیفیت بسیار بالاتری در ساختار دست یافته ایم. افزوده شدن حرف X به مقابل S برای رده سوپر زوم نیز از موارد جدید در رابطه با دوربین های کانن محسوب می گردد چرا که پیش از این از SX تنها در مدل های کوچکتر کانن که از قدرت زوم مطلوبی نیز برخوردار بودند (همانند SX110) استفاده می شد و دو مدل SX10 و SX1 برای اولین بار از این شیوه نامگذاری در این رده استفاده کرده اند. از تفاوت های مهم و ساختاری موجود در این دو مدل که البته از لحاظ ظاهری تفاوت چندانی با یکدیگر ندارند، استفاده نمونه گرانتر یعنی SX1 از سنسور CMOS در ساختار خود است که به کمک آن علاوه بر افزایش سرعت دستگاه، قابلیت فیلمبرداری HD نیز به امکانات بیشمار آن افزوده شده است.

ابعاد دوربین 87×88×124 میلیمتر با وزن 560 گرم است که در میان تمامی رقبا سنگین ترین دوربین و یکی از حجیم ترین آنها به شمار می آید که با یکی از اهداف اولیه دوربین های سوپر زوم یعنی پرهیز از ابعاد و وزن بسیار بالا (به مانند دوربین های DSLR) اندکی مغایرت دارد البته نمونه های DSLR با  لنز های بسیار بززگ و دست و پا گیر هنوز هم سنگین ترین و حجیم ترین دوربین ها به حساب می آیند. طرح آشنای کانن برای کنترلر های دستگاه در تمامی قسمت ها به چشم می خورد. از نقاط مثبت فوق العاده این دوربین می توان به چشمی کاملا مناسب و بزرگ آن اشاره کرد که از لحاظ ابعاد تقریبا دو برابر دیگر مدل های این رقابت است. صفحه نمایش قابل جدا شدن دستگاه در کنار Hot Shoe برای اتصال فلش خارجی از دیگر قابلیت های منحصر به فرد SX10 در میان رقباست. پورتهای خروجی دستگاه در این مدل شامل USB و خروجی TV ست که حذف پورت HDMI از این قسمت یکی دیگر از تفاوت های SX1 و SX10 را به نمایش گذاشته است. ساختار منوئی دستگاه نسبت به دیگر نمونه های کانن کاملا آشنا به نظر می رسد و همانند قبل میزان اطلاعات قابل نمایش در هر دو صفحه نمایش (LCD و چشمی) کاملا قابل تنظیم است. از نکات مثبت و مهم دوربین که نیاز کاربر را به استفاده از صفحه نمایش کاهش داده است در نظر گرفتن کنترلرهای سخت افزاری مختلف در دورتادور گوشی ست که بدون احتیاج به مراجعه به اینترفیس بیشتر تنظیمات دوربین را کنترل می نمایند که از آن میان کلید جداگانه برای فیلمبرداری بلافاصله از مهمترین آنها به حساب می آید.

SX10 از لحاظ عملکردی یکی از بهترین دوربین ها در میان رقبا به حساب می آید و پروسسور جدید Digic 4.0 کانن به خوبی از عهده پردازش تصاویر بر می آید. تاخیر شاتر کاملا قابل چشم پوشی ست و زمان میان گرفتن دو تصویر (shot-to-shot times)، با در نظر نگرفتن مواردی همچون استفاده از فلش و قابلیت حذف سرخی چشم، به کمتر از 2 ثانیه رسیده است که کاملا مطلوب ارزیابی می شود. زمان آغاز به کار دوربین از لحظه فشردن کلید Power تا آمادگی دوربین برای اولین تصویر نیز چیزی در حدود 1.5 ثانیه است. سرعت دوربین در هنگام ایجاد فوکوس در هر دو حالت واید و تله در سطح مطلوبی قرار دارد جائیکه این دوربین در حالت واید و در نور کافی تنها 0.3 ثانیه برای فوکوس احتیاج دارد که این زمان در حالت تله به 0.6 ثانیه می رسد که از این لحاظ در صدر سریع ترین دوربین های این بررسی نیز جای می گیرد البته نگفته پیداست که با کاهش نور محیط زمان بیشتری برای ایجاد فوکوس نیاز بوده و برای دستیبابی به فوکوس مطلوب به رقم های بالای یک ثانیه نیاز می باشد. کیفیت تصاویر گرفته شده توسط SX10 در سطح بسیار مطلوبی قرار دارد و میزان جزئیات، رنگ و کنتراست تصاویر کاملا راضی کننده به نظر می رسد. از اندک نکات منفی این قسمت می توان به سایه بنفش رنگ (fringes) در لبه های تصویر برای قسمت های با کنتراست بالا اشاره کرد که این مشکلی ست که اغلب در دوربین های با سنسور کوچک دیده می شود که البته در حالت معمول قابل مشاهده نبوده و تنها با بزرگنمائی تصویر در ابعاد کاملا بزرگ به چشم می آید. کارکرد فلش و فناوری کاهش سرخی چشم در کلاس خود کافی و مطلوب ارزیابی می گردد و در محیط های با نور مناسب در ISO شماره 400 نیز تصاویر مطلوبی ثبت می گردد. لرزش گیر دست تعبیه شده در این مدل بر اساس چرخش لنز بوده و با اینکه SX10 از بیشترین زوم در میان رقبا برخوردار است، اما لرزش گیر دست آن بهترین عملکرد را در میان سایرین دارد. فیلمبرداری این دوربین با وضوح VGA و با 30 فریم در ثانیه صورت می گیرد و خبر تازه اینکه بلاخره کانن فرمت Motion JPEG را به کنار گذاشته و به H.263 MPEG-4 روی آورده است که علاوه بر کاهش فشرده سازی، از حجم کمتری نیز نسبت به سابق برخوردار است.
در یک نگاه نقاط مثبت SX10 شامل : مشخصات سخت افزاری پیشرفته، صفحه نمایش گردان و چشمی کاملا بزرگ، کیفیت مناسب تصاویر در حساسیت های پائین، قابلیت های مناسب فوکوس، فلش، Metering و White Balance، لرزش گیر مناسب، زوم بسیار بالا و بلاخره کیفیت ساخت بالا در مقابل قیمت پرداختی.
در سوی مقابل نکات منفی این دوربین شامل: سایه بنفش رنگ بروی لبه ها در نقاط با کنتراست بالا (Fringes)، سرعت کاملا پائین فوکوس در نقاط با نور کم، سرعت پائین لنز در حداکثر زوم (F5.7).

2-Fujifilm FinePix S2000 HD: شرکت فوجی یکی از با سابقه ترین تولید کنندگان دنیای سوپر زوم هاست و محصولات این شرکت همواره به حفظ مشخصات راضی کننده در قبال قیمتی کاملا مناسب مشهور بوده اند. مدل S2000 HD بطور مشخص دنباله تکمیل شده ای از مدل موفق S1000fd بوده و بطور مشخص بسیار از قابلیت ها و ساختار ظاهری خود را از این مدل برداشت نموده است ابعاد S2000 برابر 75.7×78.9×111 میلیمتر با وزن 426 گرم است که در میان دیگر مدل های این رقابت یکی از کوچکترین ها به حساب می آید. مشخصات اصلی S2000 شامل حسگر CCD با وضوح 10 مگاپیکسل، فاصله کانونی 27.6-414 میلیمتری با 15X زوم اپیتیکال، گشودگی دیافراگم F3.5-F5.4، صفحه نمایش 2.7 اینچی با وضوح 230 هزار پیکسل، امکان افزایش عدد ISO تا رقم 6400 و شاید از همه مهمتر امکان فیلمبرداری با وضوح 720p یا HD که نام دستگاه نیز به روشنی بروی آن تاکید دارد.
بدنه دوربین تقریبا بطور کامل از پلاستیک نچندان با کیفیتی ساخته شده است که این یکی از اصلی ترین دلائل کاهش قیمت دستگاه به حساب می آید اما گذشته از این، طراحی بی نقص دوربین ارگونومیک فوق العاده ای برای آن به همراه داشته و مطلقا مشکلی از لحاظ استفاده دوربین حتی با یک دست نیز وجود ندارد که وزن مناسب و دستگیره کاملا راحت آن در سمت راست، در این احساس کاملا موثر بوده اند. کنترلرهای نچندان فراوان دوربین همگی در سمت راست و بالای دستگاه مجتمع گردیده اند و از عملگرهائی که اینک برای خود دارای یک دکمه اختصاصی هستند می توان به قابلیت تشخیص چهره و حالت عکاسی پی در پی اشاره کرد که هر دو در بالای دوربین و در کنار چرخ تغییر حالت جای گرفته اند. دیگر کلیدهای کنترلی دوربین که در سمت راست صفحه نمایش قرار دارند تقریبا هیچ تغییری نسبت به نمونه گرانتر فوجی در این کلاس یعنی S8100fd نکرده اند و یک نگاه کوتاه به آنها نیز کافی ست تا به تعداد کم کلیدهای این قسمت در مقایسه با نمونه های دیگر این رقابت پی ببریم. چشمی الکترونیکی موجود در S2000 یک نمونه 0.2 اینچی با وضوح 200K است که در مقایسه با SX10 از نصف نیز کوچکتر شده است. پورتهای خروجی این دوربین شامل پورت USB، خروجی TV و پورت HD با قابلیت انتخاب دو شیوه نمایش PAL و NTSC می گردد. لرزش گیر اپتیکال بکار گرفته شده در این مدل نیز بر اساس چرخش و جابجائی سنسور می باشد.

یکی از اولین نقاط ضعف این دوربین همانطور که از مشخصات آن نیز به وضوح مشخص است سرعت نچندان بالای لنز آن است چرا که  رقم گشودگی در این مدل F3.5 است که در قیاس با مدل های برتر موجود در این گروه بسیار کند به نظر می رسد. فاصله کانونی در این مدل اما نسبتا مناسب بوده و با دارا بودن اعداد 28-414 میلیمتری در هر دو سوی واید و تله از عملکرد خوبی برخوردار است. ساختار منوئی دوربین نیز در کلاس خود نسبتا کارآمد و مطلوب به حساب می آید و منوی آشنای F در ساختار آن به مانند همیشه امکان دسترسی سریع به قسمت های دلخواه و پرکاربرد را فراهم آورده است. سرعت آماده شدن دوربین پس از فشردن دکمه Power در حدود 2.5 ثانیه است و زمان بین تصاویر (shot-to-shot) نیز حدودا 2.6 ثانیه در بهترین شرایط است که با استفاده از فلش به رقم 2.9 ثانیه و با فعال بودن قابلیت سرخی چشم یه رقم 5.4 ثانیه افزایش می یابد (این زمان برای Canon SX10 در حدود 3.2 ثانیه است)  سرعت فوکوس این دوربین البته در سطح مطلوبی قرار دارد، در اینجا برای ایجاد فوکوس بروی یک سوژه در محیط با نور کافی و در وضعیت واید تنها 0.4 ثانیه زمان لازم است که این عدد در حالت تله به 0.8 ثانیه افزایش پیدا می کند البته این ارقام در محیط های با نور کم به بیش از یک ثانیه صعود می کند.
کیفیت عکس های گرفته شده توسط این دوربین با اینکه همچنان مطلوب است اما برخلاف شش رقیب دیگر خود دارای عیوب چشمگیر و مشهودی ست که به راحتی نمی توان از آنها گذشت از جمله موارد منفی در تصاویر ایجاد شده توسط S2000 HD می توان به نورگیری بیش از اندازه (Overexposure)، فوکوس نچندان مناسب و دقیق و عدم توانائی دوربین در بازتولید دقیق رنگ ها اشاره کرد که تقریبا بطور کامل به سایز کوچک سنسور ارتباط دارد و باعث روشنائی بیش از انداره نقاط با نور سفید گردیده و در نمایش سوژه های با جزئیات فراوان همچون شاخ و برگ درختان بسیار ضعیف عمل می کند. فیلمبرداری این دوربین شاید تنها جائیست که می توان آن را از سایرین برتر دانست البته این برتری در مقابل دیگر مدل با قابلیت فیلمبرداری HD در این سری یعنی FZ28 از پاناسونیک چندان پر رنگ نیست. کیفیت فیلمبرداری با آنکه آنچنان درخشان نیست ولی در سطح مطلوبی جای دارد. زمان مورد نیاز دوربین برای فوکوس مجدد در هنگام فیلمبرداری در حدود 2 ثانیه است و نکته منفی در این قسمت عدم امکان بکار گیری لرزش گیر اپتیکال در هنگام فیلمبرداری ست که در مورد سوژه های با فاصله زیاد استفاده از سه پایه اجتناب ناپذیر به نظر می رسد. 
در کل با اینکه S2000 را نمی توان مدل فوق العاده ای دانست اما با توجه به امکانات مطلوب و مخصوصا قیمت کاملا مناسب آن، مدل پیشرفته ای به حساب می آید و بدون شک در میان تمامی مدل های فعلی موجود در بازار یکی از بهترین مدل ها در این کلاس قیمتی ست.
نقاط مثبت S2000 شامل طراحی زیبا، ابعاد نسبتا کوچک و قیمت مناسب و نقاط ضعف این دوربین نیز شامل نورگیری بیش از اندازه، اختلال در فوکوس، عمق پیکسلی نچندان مطلوب، عملکرد ضعیف لرزش گیر، چشمی نسبتا کوچک و بلاخره سرعت نسبتا پائین لنز

3-Fujifilm FinePix S8100fd: این محصول که از تاریخ ارائه آن به بازار در ژانویه 2008 بیش از یکسال می گذرد با اینکه از حوزه قیمتی نسبتا یکسانی با نمونه ای چون S2000 برخوردار است اما در بسیاری از جهات نسبت به آن برتری کاملا محسوسی دارد. S8100 نسخه بهبود یافته دوربین قبلی فوجی در این کلاس یعنی S8000 است. مشخصات اصلی این مدل شامل حس گر 10 مگاپیکسلی به فرم CCD با ابعاد 1/2.3" فاصله کانونی 28-486 میلیمتری، صفحه نمایش 2.5 اینچی با وضوح 230 هزار پیکسل، قابلیت افزایش ISO تا رقم 6400 و چشمی الکترونیکی با پوشش 97 درصدی از محیط می باشد. میزان گشودگی دیافراگم در این مدل F2.8 برای تصاویر واید و F4.5 در حالت تله است که نگفته پیداست که نسبت به مدل قبلی فوجی یعنی S2000 از لنز بسیار سریعتری برخوردار است. مکانیزم لرزش گیر دست در این مدل از سوی شرکت سازنده Dual Image Stabilization نام گرفته است که بر طبق گفته های رسمی ترکیبی ست از جابجائی سنسور و بالا بردن حساسیت حسگر (ISO) در راستای افزایش سرعت شاتر که از محو شدن تصویر بعلت لرزش ممانعت بعمل می آورد البته مطمئنا تاثیر جابجائی سنسور از مورد دوم به مراتب بیشتر است.

ابعاد دوربین 79.3×78.2×111.3 میلیمتر با وزن 405 گرم است که تقریبا تشابه کاملی با S2000 دارد طراحی ویژه بدنه و ارگونومیک خاصی که در محل جایگیری دوربین در دست در نظر گرفته شده است S8100 را در میان دیگر اعضای این گروه به عضوی برجسته بدل کرده است که در این میان زاویه دار بودن محل کلیدهای کنترلی نسبت به لنز و بدنه دو پوششه برای قسمت جلو و عقب مهمترین نکات قابل ذکر در آن به شمار می روند. میزان زوم در نظر گرفته برای این دوربین 18X است که لنز آن در حداکثر زوم بیش از عمق خود دوربین از جایگاه خود خارج می گردد که این موضوع نا متعادلی اندکی برای دستگاه کم عرضی همچون S8100  بوجود می آورد. پورتهای خروجی دوربین به پورت USB و خروجی TV محدود گردیده است و نوع کارت حافظه قابل استفاده در آن بجز SD و SDHC شامل XD نیز می گردد. چشمی این دوربین یک نمونه 0.24 اینچی با وضوح 230K است که با اینکه هم در ابعاد و هم در وضوح نسبت به S2000 پیشرفت داشته است اما همچنان فاصله فراوانی با چشمی فوق العاده موجود در Canon SX10 دارد. کلیدهای حاضر بروی دستگاه نسبت به قبل تغییری نداشته است و بازهم دو کلید تشخیص چهره و لرزش گیر دست دارای کلیدهای جداگانه ای هستند. از دیگر کلیدهای کاربردی و البته اختصاصی حاضر در چرخ تغییر حال دوربین که در S2000 نیز موجود بود بخشی به نام Nature Light & Flash است که با قرار دادن دوربین در این مد از منظره پیش رو یک تصویر با فلش و تصویر دیگری بدون فلش گرفته می شود که در میان تمامی رقبا کاملا بی نظیر و البته بسیار جالب است. دیگر کلیدهای کنترلی دوربین از جمله کلیدهای حاضر در سمت راست صفحه نمایش نسبت به S2000 هیچ تغییری نکرده و تنها کمی از یکدیگر فاصله گرفته اند.

سرعت نهائی دوربین در اغلب موقعیت ها نسبت به S2000 افزایش یافته است که این بیش از پیش به طول بیشتر لنز و زمانی که دوربین صرف خارج کردن این قسمت می کند وابسته است. زمان آغاز به کار دوربین پس از فشردن کلید Power زمانی در حدود 3.3 ثانیه است که همانطور که گفتیم بخش اصلی این زمان برای خروج کامل لنز به کار می رود. زمان shot-to-shot این دوربین 2.6 ثانیه در حالت نرمال و 2.9 ثانیه در هنگام استفاده از فلش است که این زمان در صورت استفاده از مکانیزم کاهش سرخی چشم  حتی از S2000 نیز بیشتر شده و به رقم نسبتا زیاد 6.2 ثانیه می رسد. ایجاد فوکوس در این دوربین اما کاملا بهبود یافته است و در زمانی حدود 0.4 ثانیه فوکوس مطلوبی بروی سوژه صورت می گیرد و حتی در محیط های با نور کم، با اینکه این زمان اندکی افزایش پیدا می کند  اما با استفاده از نور راهنما مشکل خاصی در ایجاد فوکوس وجود ندارد.کیفیت تصاویر ثبت شده توسط S8100 نسبت به S2000 بسیار بهبود یافته است و مشکلات اصلی S2000 یعنی فوکوس نچندان مطلوب و نورگیری بیش از اندازه، در S8100 به فراموشی سپرده شده است. البته این به معنای بدون مشکل بودن این مدل در امر تصویر برداری نیست و همچنان کنتراست نچندان راضی کننده و الگوی پر مشکل کاهش نویز، S8100 را در بالاترین رده این رقابت قرار نمی دهد. حداکثر میزان حساسیت دوربین (ISO) که همچنان تصاویر قابل قبولی ایجاد می کند عدد 400 است که فراتر از آن نویز بیش از اندازه کلیت تصویر را دچار مشکل می کند. قابلیت فیلمبرداری این دوربین اصلا آن چیزی نیست که از این کلاس انتظار داریم  در اینجا نه تنها امکان استفاده از زوم در هنگام فیلمبرداری نیست بلکه قابلیت فوکوس مجدد در تصویر نیز حذف گردیده است. وضوح فیلمبرداری این دوربین VGA با 30 فریم در ثانیه است که به فرم Motion JPEG با صدای مونو بوده و هر یک ثانیه آن حجمی در حدود 0.9 مگابایت فضا اشغال می کند. کیفیت فیلم های ثبت شده توسط این دوربین نیز کاملا در سطح متوسط و رو به پائینی قرار می گیرد.
در یک نگاه همانند دیگر فوجی این رقابت S8100 نیز نمونه پر امکانات و ارزان قیمتی ست که برای کاربرانی که به امکاناتی فراتر از آن نیازی ندارند، بهترین گزینه است. نقاط مثبت این دوربین شامل محدوده وسیع زوم، تصحیح مطلوب عملیات فوکوس و نورگیری، راحتی استفاده، کیفیت مناسب تصویر در نور روز و مکانیزم سریع تشخیص چهره است و در سوی مقابل نیز هجوم نویز با بالا رفتن عدد ISO از 400 را نیز می توان بعنوان نکته منفی این دوربین ذکر نمود.

در قسمت های آینده با معرفی دیگر مدل های حاضر در این رقابت سعی در شناخت خصوصیات برتر هر مدل خواهیم داشت.